De schoonheid van de imperfectie.

 

 

Dikke Dame-Vrouw

Buitenbeeld Steensoort: Serpentijn

hoogte zonder sokkel 46 cm

 

 

 

 

 

Wat wij liefde noemen behelst eigenlijk alle toonaarden van communicatie, vanaf de aarde tot aan de hemel. Op het meest aardse niveau is liefde seksuele aantrekkingskracht.

 

Naarmate we rijper worden, kunnen we de liefde beginnen te ervaren die boven seksualiteit uitgaat en recht doet aan de ander als uniek individu. We gaan begrijpen dat onze partner vaak als een spiegel fungeert die onzichtbare aspecten van ons diepere zelf weerspiegelt. Dit helpt ons heel te worden. Dit soort liefde is gebaseerd op vrijheid, niet op een verwachting of behoefte.

 

 

 

 

De andere kant.....

 

 

 

 

 

 

 

 

Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is.....

 

Verkocht

 

Wat is wijsheid?

In het land der blinden, is éénoog Koning :-)

 

 

Spreid je vleugels en vlieg......

 

"Vrijheid heeft beperkingen maar geen grenzen"

 

 

 

 

 

George Bernard Shaw

 

 

 

 

 

En wat er overblijft als we loslaten, dat zijn we.

Toeval bestaat niet....

 

Voor mijn/onze lieve vrienden Von en Theo.

 

 

 

Verkocht

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Toen zei de vrouw: Spreek tot ons over de Liefde.

 

En hij hief het hoofd en zag de mensen aan...
En er viel een diepe stilte over hen.

En met grote stem zei

 

 

Lieve Zoë, "de Stroom" heb ik voor jou gemaakt met de wens in mijn hart, dat je in het leven je gevoel zult durven volgen, dat je los zult durven laten en je vol vertrouwen mee zult durven laten voeren met de stroom van het leven.

 

 

 

Een korte samenvatting van een verhaal uit het boek "Illusions" van
Richard Bach, de schrijver van Jonathan the Seagull.

 

Op de bodem van een snelstromende rivier leefden wezens die hun
bestaan vulden met het zich vastklampen aan grote stenen die op de
grond lagen, bang als ze waren meegesleurd te worden door de sterke
stroming.

 

Op een dag zei een van die wezens dat hij er genoeg van had om zich
voortdurend maar te moeten vastklampen aan die stenen. Hij werd er
moe van en dacht erover om los te laten en zich mee te laten voeren
door de stroom.

 

De andere wezens raadden hem dit af. Domkop, gebruik je verstand, je
zult meegevoerd worden naar onbekende oorden. Maar voor je die hebt
bereikt zul je dood zijn omdat de stroom je over de stenen zal
buitelen die je zullen beschadigen.

 

Alles beter dan dit zei het wezen en liet los.

 

Wat hem voorspeld was gebeurde. Hij werd meegevoerd en over de
stenen gesmeten. Hij had geen enkele controle over de richting. Hij
onderging alle klappen die hij van de stenen kreeg en raakte
beschadigd terwijl hij over de bodem werd gesleurd.

 

Op het moment dat hij het wilde opgeven, greep de stroom in, pakte
hem op en voerde hem naar boven tot vlak onder het oppervlak
waardoorheen hij de lucht kon zien. Hij zweefde mee met de stroom
voelde geen pijn meer en was gelukkig.

 

Beneden hem, zag hij wezens, zoals hij zelf een was, die zich
vastklampten aan de stenen die op de bodem lagen. Ze zagen hem
overvliegen en riepen: kijk, een wezen zoals wij, maar hij kan
vliegen Dat moet de Messias zijn.

 

Domkoppen riep hij terug, ik ben een van jullie en niet de Messias.
Het enige verschil is dat ik heb losgelaten toen mijn gevoel dat in
gaf en mijn verstand zei dat ik het niet moest doen. Maar ze
geloofden hem niet en bleven zich vastklampen terwijl ze om de
Messias riepen.

 

 

Het inzicht

 

Na een tijd zie je het subtiele

verschil tussen het vasthouden

van een hand en het aan de ketting

leggen van een ziel.

 

En je leert, dat liefde niet betekent

leunen op iemand

en dat gezelschap niet betekent,

geborgenheid en je begint te

begrijpen dat kussen geen contracten

zijn en cadeaus geen beloften.

 

En je begint je nederlagen te

accepteren terwijl je je ogen open

en hoofd hoog houdt.

Met de waardigheid van een man of vrouw

en niet met het verdriet van een kind.

 

En je leert je wegen bouwen op vandaag

omdat de grond van morgen

te onstabiel is om te plannen

en toekomstdromen spatten halverwege vaak

als zeepbellen uit elkaar.

 

Na een tijdje leer je

dat zelfs het zonlicht brandt

als je teveel krijgt.

 

 

Dus plant je eigen tuin

en omkleed je eigen ziel

in plaats dat je wacht op iemand

die je bloemen komt brengen.

 

En je leert dat je alles kan doorstaan

dat je werkelijk sterk bent

dat je waardevol bent

en je leert en leert....

telkens als je loslaat,

leer je.

 

Auteur onbekend.

Tao van Poeh

 

Hoe doe je dat eigenlijk, Poeh?
Hoe doe ik wat? vroeg Poeh.
Zo moeiteloos worden.
Och, ik doe niet zoveel van `t een of `t ander, zei hij
Maar al die dingetjes van je worden toch maar gedaan.
Die gebeuren gewoon zo'n beetje, zei hij

 

Wacht eens.
Dat doet me denken aan iets uit de Tao Te Ching zei ik
en greep naar een boek.
Hier heb je `t hoofdstuk zevenendertig.
Vertaald wordt het zoiets als 'Tao handelt niet,
maar niets wordt niet gedaan'.

Dat klinkt als een Raadsel, zei Poeh.
Het betekent dat Tao niet ingrijpt in de dingen,
ze niet forceert, maar ze op hun eigen manier te werk laat gaan,
om op een natuurlijke manier tot resultaten te komen.
Alles wat er gedaan moet worden, wordt dan gedaan.

O ja, zei Poeh.

 

In het Chinees zou dat principe Wei Woe Wei heten 'doen zonder te doen'.

Van Wei Woe Wei komt Tzoe Jan, 'Zelf Zo'.
Dat betekent dat de dingen vanzelf gebeuren, spontaan.

O ja, zei Poeh.

 

 

 

"Alle creatie is vanuit liefde, inzicht en stilte."

 

 

 

 

 

 

Alles is dragen, in ons omdragen, en dan baren. Iedere indruk en iedere kiem van een gevoel volkomen in zichzelf, in het donker, in het woordeloze, onbewuste, zich laten voleinden, onbereikbaar voor het eigen verstand, en dan in diepe deemoed en geduld het uur, waarin een nieuwe klaarheid doorbreekt, afwachten: dát alleen is leven als kunstenaar: in het begrijpen, zowel als in het scheppen.

Daar bestaat geen meten met de tijd, daar is een jaar niet van belang, en tien jaren zijn niets.

 

Kunstenaar zijn betekent: niet rekenen en tellen, rijpen als de boom, die zijn sappen niet voortdrijft en getroost in de voorjaarsstormen staat, zonder angst, dat er daarna geen zomer zou kunnen komen. Die komt toch. Maar die komt alleen voor de geduldigen, die zijn, alsof de eeuwigheid voor hen lag, zo zorgeloos stil en wijd.

 

Ik leer het dagelijks, leer het onder pijn, waar ik dankbaar voor ben: Geduld is alles!

 

" Leer de dingen te zien zoals ze zijn,

in plaats van zoals je denkt dat ze zijn."

 

Sri Nisargadatta Maharaj

 

 

 

 

 

't Was boven op de berg dat ik begreep

En besloot het nooit meer te vergeten

't Was boven op de berg dat ik begreep

Wat ik al zo lang had moeten weten

 

Diep onder mij het zachte groene dal

Wit boven mij de wolken in het blauw

't Was boven op de berg, dat ik begreep

Wat ik nooit meer vergeten wou

 

Geen stem, geen vuur vanuit een struik

Gewoon de vage bergen in de mist

't Was boven op de berg dat ik begreep

Dat ik dit al langer wist

 

Altijd, altijd

 

 

 

Geen donderslag bij heldere hemel

ook niet de bleke sikkel van de maan

't Was boven op de berg dat ik begreep

Ik kan ook zonder angst bestaan

 

Was het de wind die mij vertelde

Je bent nooit alleen op deze aarde

't Was boven op de berg dat ik begreep

Wat ik al zo lang bewaarde

 

Was het de warmte van de zon

De geur van steen, door mij herkend

't Was boven op de berg dat ik begreep

Je bent nooit alleen als je samen met jezelf bent.

 

Altijd, altijd

 

Bram Vermeulen

 

In de wereld is er niets dat wezenlijk veilig is. De enige wezenlijke veiligheid ligt in dat wat men mij niet kan afpakken, en dat is in mijzelf.
Vrijheid is natuurlijk nooit vrijheid voor de persoonlijkheid.  Vrijheid is niet hetzelfde als bandeloosheid. Vrijheid is niet het najagen waar je maar zin in hebt omdat lekker alles mag. Dat is juist de kooi. Vrijheid is: onafhankelijk zijn van al die dingen. Vrijheid is niet vrijheid voor, maar van het egoïsme, vrijheid van de persoonlijkheid.

 

                             De bron

Ik geloof dat het absoluut noodzakelijk is, al is het maar één minuut per dag, om een ogenblik naar de diepste diepte in mijzelf te kijken, te zien wat 'ik' wezenlijk ben, wat 'ik' wezenlijk wil. Want: wat ik wezenlijk wil is wat ik wezenlijk ben. Waar houd je meer van: van jezelf of van de Liefde? Als ik diep in mijzelf kijk, blijkt dat een onmogelijke keus, want mijn diepste zelf is Liefde. Alleen in die Liefde ben ik mijzelf. Liefde en ikzelf zijn uiteindelijk, daar in die diepte, aan de bron van het Leven, twee woorden die hetzelfde aanduiden. En daarom is werkelijk Leven alleen maar leven vanuit die Bron en niet vanuit allerlei verschansingen, niet vanuit al mijn zoeken naar compensaties — uiteraard, het woord zegt het al.

 

Wanneer ik die Bron verlaat, wanneer ik ga leven vanuit een persoonlijkheid, vanuit een denkbeeld, vanuit gevoelens, vanuit angsten, vanuit frustraties, dan kom ik er nooit. Het Engels kent uitdrukking: 'More never ends'— aan meer komt nooit een eind. Na de ene compensatie hollen we onmiddellijk weer, op zoek maar iets anders. Maar wanneer wij het diepste in onszelf toestaan om als het ware weer warm te worden en als wijzelf weer, als ik het zo mag zeggen, wakker worden die diepte in, met behulp van alle voorhanden zijnde hulpmiddelen: door ons min of meer te herinneren hoe het was toen die Liefde er was; door te zien dat 'ik' niet al die dingen ben die ik verdedig en door te zien dat die verdediging de muur in stand houdt in plaats van die warmte de vrije loop te laten — dan kan het niet anders of die muur begint te wankelen.

 

Walter Keers

 

 

 

 

                                        

Verkocht                    

 

 

 

 

 

 

Maak zoveel fouten als je wilt, maar maak liever niet steeds dezelfde. Al lerend wordt men mens, niet door kennis te vergaren, maar door ervaringen op te doen. Het is goed, dat ik even terugkijk naar waar het begon, het brengt me terug naar de kern, mijn unieke waarachtige ik.

 

Een plaatje op internet, een volgende steen, verleidde me om te proberen iets na te maken, gelukkig mislukte het jammerlijk, wat onstond was totaal iets anders, het deed me denken aan een vogel, een vrije vogel, die kan vliegen langs azuurblauwe luchten of zingen zoals het is gebekt.

 

Nadoen, dat is in den beginne waar we van leren, maar waar later in ons leven ook alle onwaarachtigheid begint, waar onze ziel vergiftigd wordt door alles wat we krijgen opgedrongen, beperkingen die ons worden opgelegd, denkbeelden die niet de onze zijn, de schone schijn ophouden naar de buitenwereld, de maskers die we overal en nergens dragen, wie we werkelijk zijn ligt verborgen in onszelf, het is het vraagteken, dat we in ons dragen.

Carin

 

*************************

 

“Wordt steeds meer levend, authentiek, verantwoordelijk. Zelfs als het gevaar bestaat dat je verdwaald, verdwaal, want er is geen manier om te groeien als je zo bang bent om vergissingen te maken. Fouten zijn goed. Vergissingen zijn nodig. Maak nooit dezelfde fout opnieuw, maar wees niet bang om fouten te maken. Mensen die zo bang worden om fouten te maken, groeien nooit. Ze blijven op hun plek zitten, bang om te bewegen. Zij leven niet.

“Het verstand groeit wanneer je situaties zelf onder ogen komt, ondervindt. Met je eigen energie ga je ze oplossen. Ga nooit om advies vragen. Neem de teugels van je leven in eigen hand; dat is wat ik bedoel wanneer ik zeg doe je eigen ding. Je zult in moeilijkheden komen — het is veiliger om anderen te volgen. Het is comfortabel om de maatschappij te volgen, om de gewoonten, de traditie, de geschriften te volgen. Het is heel gemakkelijk want iedereen volgt ze, je hoeft maar een doods onderdeel van de kudde te worden, je hoeft alleen maar mee te gaan met de menigte, waar die ook gaat. Het is niet jouw verantwoordelijkheid.

“Maar je mentale lichaam, zal vreselijk lijden. Het zal niet groeien. Je zult niet je eigen verstand hebben en je zult iets heel, heel moois mislopen, iets dat werkt als een brug voor hogere groei.

 

“Dus bedenk steeds, wat ik ook tegen je zeg, kun je op twee manieren opvatten. Je kunt het aanvaarden op mijn autoriteit — “Osho zegt het, dus moet het waar zijn” Dan zul je lijden, dan zul je niet groeien. Wat ik ook zeg, luister ernaar, probeer het te begrijpen, neem het mee in je leven, kijk hoe het werkt, en trek dan je eigen conclusies. Ze zullen hetzelfde zijn. Of misschien niet. Ze kunnen nooit precies hetzelfde zijn, omdat jij een andere persoonlijkheid hebt, een uniek wezen bent. Wat ik ook zeg is van mij. Het moet wel diepe wortels in mij hebben. Je kunt tot soortgelijke conclusies komen, maar ze kunnen niet precies hetzelfde zijn. Dus je moet mijn conclusies niet tot de jouwe maken.

“Je moet proberen mij te begrijpen, je moet proberen te leren, maar je moet geen kennis van mij verzamelen, je moet geen conclusies van mij verzamelen. Dan zal je mentale lichaam groeien.

“…Als je eenmaal voorbij gaat aan het mentale lichaam, zul je voor het eerst ontdekken dat je niet het verstand bent maar de toeschouwer. Lager dan de het verstand blijf je ermee geïdentificeerd. Als je eenmaal weet dat gedachten, mentale beelden, en ideeën slechts voorwerpen zijn, drijvende wolken in je bewustzijn, ben je er los van… onmiddellijk.

“Je gaat voorbij aan het lichaam… iemand die niet meer beperkt is tot een lichaam, iemand die weet dat hij niet het lichaam is, grof of subtiel, iemand die weet dat hij oneindig is, zonder grenzen. Alle grenzen zijn beperkingen, gevangenissen; en hij kan ze breken, kan ze loslaten en kan één worden met de oneindige lucht.”

Osho

 

 

 

 

Ziel

 

Op een dag ligt er in jouw handen
de ziel van jouw zijn
en je kijkt ernaar en vraagt je af
wie of wat je bent

 

En anderen zeggen...wijzen, staren
maar hebben nimmer de jij in jou gezien
ook al denken ze van wel
en jij geloofde hen

 

Maar die ziel die jij bent is als puurheid
voor de jij in jouzelf
en niemand anders kan dit raken, kan dit zien
behalve jij als je wilt, misschien

 

En in je handen kijk je naar die jij
in jouzelf die je bent
en geloof me hij is mooier dan jij geloven wilt.
mooier dan je dromen kunt

 

Puurder dan pas gevallen sneeuw
is datgeen in jouzelf
dat je niet zichtbaar maken durft nog
omdat je bang bent, voor dat wijzen en staren

 

Geloof in jezelf
en niets daartussen
jij bent mooi
zoals je bent bestemd

 

In al je puurheid en eenzaamheid
in je ziel, in jezelf alleen
wees open en vergeef hen die jou niet begrijpen konden
ook zij hebben hun ziel nog onder hun arm

 

Wings

Mijn tweede heb ik "Samen" genoemd. Met wat beginners gereedschap probeerde ik het stuk speksteen vorm te geven, dat lukte niet erg, dus opnieuw kwamen hamer en beitel er aan te pas, ik wilde het afdwingen, met als resultaat dat het beeldje verstoken bleef van een achterkant en aan de voorkant zeer veel barsten vertoont.

 

Het lijkt symbool te staan voor de gelijktijdige bewustwording dat "Samen" een vlucht is, om maar niet te beseffen, dat ieder mens feitelijk "alleen" is en altijd zal blijven. Alleen zijn is iets anders dan eenzaam zijn, alleen zijn is genoeg hebben aan jezelf, aan wie en wat je bent.

 

Eenzaamheid is de afwezigheid van de ander, alleenzijn is de aanwezigheid van jezelf.

 

 

Dit was mijn "eerste" De steen was 10 maal zo groot als wat er overbleef. Eigenwijs als ik ben hakte ik in de steen (zeepsteen) hetgeen de steen niet prettig vond en dus verscheidene keren barstte. Ik zie in het beeld een bloem en en een vaas met water voor de voeding, op zich geen slecht begin spiritueel gezien :-), toch was het resultaat zeer onbevredigend, dus verder op zoek naar wat onbewust een uitweg zocht.